Obok prawa do życia, wolność wyznawania i praktykowania swoich przekonań
religijnych należy do podstawowych praw człowieka. Potwierdziła to Organizacja
Narodów Zjednoczonych w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka w 1948 r.: Każdy
człowiek ma prawo wolności myśli, sumienia i wyznania; prawo to obejmuje
swobodę zmiany wyznania lub wiary oraz swobodę głoszenia swego wyznania lub
wiary... (Art. 18).
Deklarację tę
podpisały prawie wszystkie państwa członkowskie ONZ, jednak w praktyce wygląda
przestrzeganie jej inaczej.
W Azji
chrześcijaństwo jest religią mniejszościową, uważaną często za import z
Zachodu. Pełną wolnością cieszy się chrześcijaństwo w Korei Południowej, na
Tajwanie, w Japonii, a przede wszystkim na Filipinach, gdzie katolicy stanowią
80% społeczeństwa.
Natomiast w
Korei Północnej praktycznie nie istnieje żadna wolność religijna, a nawet
prowadzi się intensywną ateizację społeczeństwa. Podobnie jest w Laosie. W
Chinach wszystkie religie są podporządkowane komunistycznej władzy państwowej,
która nadal prześladuje tzw. Kościół podziemny, mający łączność z Watykanem.
Podobnie w
Wietnamie, szczególnie północnym, chrześcijanie są pod stałą presją. W
południowym istnieje bardzo ograniczona swoboda Kościoła. Ostatnią nominację
arcybiskupa miasta Ho-Czi-Min na kardynała władze odebrały wyjątkowo pozytywnie
i ułatwiły kontakty hierarchii z Watykanem.
W Indonezji,
kraju o największej liczbie wyznawców islamu, konstytucja zapewnia swobodę
religijną. Jednak w ostatnich 30 latach bojówki islamskie typu Al-Kaida
zniszczyły ponad 800 kościołów. Na Molukach i na Celebesie przez ponad dwa lata
systematycznie mordowano chrześcijan. Władze na ogół nie wykrywały sprawców.
Dopiero presja międzynarodowa, po wypadkach na Bali w 2000 r., zmusiła władze
do energicznego przeciwdziałania, i od tego czasu jest względny spokój. Nadal
jednak budowa kościołów napotyka na duże trudności w wielu częściach tego
kraju.
Także w Indiach i w Sri Lance nie brak terroru wobec
chrześcijan. W Indiach w ostatnim czasie rząd przymierza się do wprowadzenia
zakazu przechodzenia z hinduizmu na chrześcijaństwo. W Pakistanie natomiast
ekstremistyczne ugrupowania islamskie często terroryzują chrześcijan.
Wiadomości o prześladowaniach chrześcijan dochodzą również z Turkmenistanu i
Uzbekistanu.
O prawie człowieka do swobody wyznawania religii bardzo często przypomina
Jan Paweł II, mówił o nim m.in. w czasie pielgrzymki na Kubę: Poszanowanie
wolności religijnej powinno oznaczać udostępnianie Kościołowi odpowiedniej
przestrzeni, form działania i środków, które pozwolą mu realizować wszystkie
wymiary swojej misji (...). Kiedy Kościół żąda wolności religijnej, nie domaga
się daru, przywileju, szczególnego uprawnienia, które jest uzależnione od
doraźnych sytuacji, od politycznych strategii lub od woli władz politycznych:
domaga się rzeczywistego uznania swego niezbywalnego prawa. Módlmy się więc,
aby w krajach azjatyckich wzrastało poszanowanie wolności religijnej, jako
jednej z podstawowych dróg, którą ma prawo kroczyć każdy człowiek, również i
ten mieszkający w Azji.