O jedność i współpracę zgromadzeń na misjach
Przynależność do Kościoła zobowiązuje
Poczucie przynależności do tajemnicy komunii Kościoła jest
wielkim darem Ducha Świętego. Owocuje ono harmonijnym uznaniem w Kościele
bogactwa powołań, charyzmatów, zadań, posług i odpowiedzialności, a także
współpracą między różnymi grupami istniejącymi w Kościele. Prowadzi to do
solidarnego i pełniejszego realizowania Jego zbawczej misji. Owa komunia jest
pierwszym wielkim znakiem obecności Chrystusa Zbawiciela w świecie.
Właśnie w imię tej
komunii, wszystkie wspólnoty kościelne powinny utrzymywać między sobą łączność,
wzajemnie wspierać swe siły, angażując się w jedną wspólną misję przepowiadania
Ewangelii i życia według jej wskazań. Jest to bardzo ważne szczególnie dla
wspólnot zakonnych działających w krajach misyjnych. Jedność i współpraca
między poszczególnymi zgromadzeniami czyni bardziej efektywnymi wysiłki na
rzecz rodziny ludzkiej i wydaje obfitszy owoc.
W programach
duszpasterskich poświęca się wiele miejsca spotkaniom misjonarzy z różnych
zgromadzeń. Wymiana doświadczeń, wspólne poszukiwania ukazują różne i zarazem
komplementarne sposoby zaangażowania w służbę człowiekowi. Niekiedy, w obliczu
ogromnych potrzeb i wyzwań ze strony społeczności, wśród których pracują
misjonarze zagraża pokusa zniechęcenia czy zwątpienia. Wspólnie podejmowane
wysiłki na przykład w dziedzinie służby zdrowia, szkolnictwa, podniesienia
godności kobiety, na rzecz dzieci, czy szczególnie teraz palący problem
duszpasterstwa migrantów i uchodźców podtrzymują zapał, zwiększają dynamizm i
skuteczność działania.
W kraju, w którym
pracuję różne wspólnoty zakonne szczególnie w ostatnim czasie zaangażowane są w
pomoc migrantom i uchodźcom z innych państw.
Skuteczność w jedności
Odbywający się w listopadzie
minionego roku w Rzymie V Światowy Kongres Duszpasterstwa Migrantów i Uchodźców
ukazał jak poważny jest ów problem dla dzisiejszego świata. W Libii jest to
również jeden z czołowych problemów. Zgromadzenia zakonne tu obecne
zaangażowały się więc jeszcze bardziej w jego rozwiązywanie: Franciszkanki
Misjonarki Maryi, Małe Siostry Jezusa, Siostry Szarytki przez kilka dni w
tygodniu spotykają przy kościele tłumnie przybywających migrantów, którzy
szukają pomocy finansowej, materialnej, ale często także i wsparcia moralnego.
Ich historie są niekiedy wprost niewiarygodne. Ogrom cierpienia, upokorzeń,
bieda i nędza przed jakimi uciekali i tutaj dają odczuć swą siłę. Potrzeba ich
przyjąć, wysłuchać, w miarę możliwości wspomóc materialnie. I aby ta pomoc była
skuteczniejsza potrzeba, aby wciąż wzrastało zaangażowanie, jedność i
współpraca Zgromadzeń działających czynnie na misjach. Módlmy się zatem w tej
intencji.
S. Małgorzata Jabłońska FMM