Siła rodziny

Rodzice pierwszymi zwiastunami wiary

Podstawową komórką życia każdego społeczeństwa jest rodzina. W rodzinie przychodzi na świat nowy człowiek i czerpie z niej wzory postępowania. Pierwszymi wychowawcami dziecka są rodzice. To przede wszystkim oni, a nie szkoła, przekazują swym potomkom system norm i wartości, które później towarzyszą człowiekowi w życiu dorosłym. Dom jest pierwszą i najważniejszą szkołą, która uczy wchodzenia w relacje z innymi ludźmi, uczy życia w społeczeństwie. Rodzina pełni także ważną rolę w życiu Kościoła. To właśnie rodzice są dla swoich dzieci „pierwszymi zwiastunami wiary”. Uczą ich modlitwy, przekazują im prawdy wiary, zachęcają do praktyk religijnych.

Źródłem powołań misyjnych

Rodzina odgrywa ważną rolę również w działalności misyjnej Kościoła. Na jej łonie, dzięki wierze rodziców, rodzą się i formują powołania misyjne: kapłańskie, zakonne i świeckie. Przykład rodziców, ich autentycznego życia prawdami wiary, zachęca młodych ludzi do naśladowania i pogłębiania swojej wiary oraz do czynnego uczestnictwa w życiu Kościoła. Papież Jan Paweł II w encyklice „Familiaris consortio” apeluje do rodziców, aby byli świadomi tego, że to właśnie oni powinni dawać „szczególny wkład w sprawę misyjną Kościoła, pielęgnując powołania misyjne wśród synów i córek”. W encyklice „Redemptoris missio” papież dodaje: „Życie intensywnej modlitwy, rzeczywisty duch służby bliźniemu i wielkoduszne uczestnictwo w działalności Kościoła stwarzają w rodzinach sprzyjające warunki dla budzenia się powołań u młodzieży”.

Powody kryzysu rodziny

Współcześni rodzice niestety często koncentrują się jedynie na tym, aby zapewnić swym dzieciom dobra materialne i wygodne życie, zapominając przy tym, że wychowanie polega przede wszystkim na kształtowaniu ducha i osobowości młodego człowieka. Brak odpowiedniej formacji duchowej w domu rodzinnym powoduje, że młodzi ludzie czują się zagubieni we współczesnym, zsekularyzowanym świecie. Sami, często po omacku, szukają odpowiedzi na nękające ich pytania, próbują odnaleźć właściwe dla siebie miejsce w świecie.

Apel do rodziców

Biskupi zgromadzeni na synodzie poświęconym Europie apelowali do rodzin, aby wykorzystywały czas wolny nie do rozwoju „etosu przyjemności”, do biernego odbioru dóbr współczesnego świata, ale aby potrafiły przeznaczyć go na rozwój prawdziwych wartości moralnych wśród swoich dzieci, pomogły im odkrywać ich zdolności. Młodego człowieka należy tak wychować, aby umiał docenić dar wolnego czasu i umiejętnie wykorzystał go do rozwoju własnej osoby, do budowania więzi międzyludzkich oraz do ożywienia związków z Bogiem. Zadaniem rodziny jest więc ukształtowanie człowieka zdolnego do miłości Boga i bliźniego, zdolnego do poznawania prawdy oraz do odkrywania i kształtowania własnego powołania. Uformowany w ten sposób młody człowiek w dorosłym życiu będzie umiał podjąć pracę na rzecz własnego rozwoju i powierzonych mu osób, zarówno jako osoba świecka, jak i duchowna.

 

 

 

Należy powtórzyć za Janem Pawłem II: „Dom rodzinny jest więc pierwszą szkołą życia chrześcijańskiego i szkołą bogatszego człowieczeństwa”.          

Kinga Lendzion