Misyjne życie parafii

Odnowa ducha misyjnego i wzrost świadomości misyjnej wiernych dokonuje się w parafii. Kościoły lokalne – pisze Jan Paweł II w encyklice Redemptoris missio – winny ożywiać swoją działalność duchem misyjnym, jako zasadniczym elementem ich duszpasterstwa zwyczajnego w parafiach, stowarzyszeniach, grupach, zwłaszcza młodzieżowych (RMis 83). Widać więc, że misyjne życie parafii jest konsekwencją łaski chrztu św., na mocy której wszyscy ochrzczeni są powołani do współpracy misyjnej (por. RMis 77). Obecny numer „Misji Dzisiaj” kontynuuje temat misji w życiu chrześcijańskim, przechodząc od zaangażowania misyjnego rodziny do misyjnego życia parafii. Nasze potrzeby duchowe i apostolskie zaangażowanie znajduje swoje miejsce w parafii. Tam bowiem przyjmujemy sakramenty, uczestniczymy w Eucharystii, jesteśmy członkami stowarzyszeń i ruchów. Nie ulega wątpliwości, że w Roku Eucharystii zaproszeni jesteśmy, aby odkryć ten dar Bożej miłości nie tylko na niedzielnej Mszy św., ale również na adoracji Najświętszego Sakramentu. „Eucharystia nie jest tylko wyrazem wspólnoty w życiu Kościoła; jest ona także programem solidarności dla całego świata” (MND 27). W ten sposób działalność misyjna Kościoła jest wyrazem solidarności z tymi, którzy jeszcze dotąd nie poznali Dobrej Nowiny o Jezusie.

Rok liturgiczny przeżywany w parafii przypomina nam, że Jezus jest darem dla wszystkich ludzi. Jednak bez głębszej refleksji nad swoją świadomością misyjną parafia nie będzie nigdy obrazem Kościoła powszechnego. Tylko dzieląc się wiarą z innymi określa siebie jako prawdziwa wspólnota Kościoła. Sposoby przeżywania misyjności są wielorakie. Jej źródłem jest sam Chrystus, mocą Jego łaska i modlitwa wszystkich, drogą zaś apostolstwo misyjne. Należy jednak w duszpasterstwie dać szansę do aktywności wszystkim: dzieciom, młodzieży, dorosłym, a także chorym i cierpiącym. Bogactwo talentów poszczególnych wiernych utworzy piękny skarbiec misyjny parafii. W konsekwencji misje nie będą zagrożeniem, ale otwarciem na innych, bowiem wiara umacnia się, gdy jest przekazywana (por. RMis 2).

W duchu naszej odpowiedzialności za misje wspierajmy modlitwą intencje, które podaje nam Jan Paweł II. W marcu poleca nam Kościoły partykularne, aby ich członkowie byli zdolni do prawdziwego świadectwa wiary, natomiast w kwietniu prosi byśmy wspólnotom chrześcijańskim wypraszali świętość, która jest źródłem powołań misyjnych.

Życzę naszym szanownym Czytelnikom, aby na wielkopostnych drogach szukali dla siebie łaski nawrócenia, i aby radośnie mogli przeżywać święta Zmartwychwstania.