Nabożeństwa misyjne

Pieśń na wejście: Niechaj sławią Cię narody...

Komentarz:

Hasłem tegorocznego Pucharu Afryki w piłce nożnej, który odbył się w Angoli, były słowa: Zjednoczeni przez futbol. Choć w sporcie wszyscy mają równe szanse, to jednak nie zawsze przekłada się to na obraz rzeczywistości. Okazuje się, że zwyciężają zazwyczaj ci, którzy są bardziej majętni. Tegoroczny Puchar Afryki zdobył Egipt, który w przyszłości - według analityków CwP - będzie należał do grupy krajów najszybciej rozwijających się.

Piłka nożna wzbudza wiele emocji, dzięki niej politycy czy poróżnione frakcje mogą znaleźć wspólny język. Lecz czy jest to trwałe pojednanie, czy jest to najlepsze narzędzie pojednania? Rozgrywki w Angoli mają różne odcienie. Najczarniejszym jest ten, że upłynęły one w cieniu ataku na reprezentację Togo, podczas którego zginęły trzy osoby, a kilka zostało rannych.

Zatem, kto może być dawcą trwałego pokoju dla tej ziemi?

Chrystus jest Księciem Pokoju, to On przyszedł, aby dać całemu światu pewność wiecznego pojednania, a Kościół ma być tego znakiem. Temu zagadnieniu został poświęcony Drugi Synod Biskupów dla Afryki. Jego hasłem były słowa: Kościół w służbie pojednania, sprawiedliwości i pokoju.

Wielokrotnie to właśnie Kościół jest jedyną instytucją, która pomaga Afrykańczykom w rozwiązaniu ich problemów. Organizuje życie społeczne, otacza opieką zdrowotną, jest miejscem, gdzie dokonuje się wychowanie i edukacja. Przy parafiach są organizowane punkty pomocy socjalnej. Księża i misjonarze świeccy troszczą się o przywracanie godności ludzkiej. Sam Jan Paweł II wielokrotnie podkreślał zasadniczą równość oraz ubogacającą zależność między mężczyzną i kobietą. Dlatego domagał się praw dla kobiet oraz należnego im szacunku. Natomiast Benedykt XVI na początku zeszłorocznej podróży apostolskiej na kontynencie afrykańskim powiedział: Przybyłem do Afryki właśnie po to, żeby głosić orędzie przebaczenia, nadziei i nowego życia w Chrystusie, a następnie prosił o modlitwę w intencji: by każdy chrześcijanin na tym wielkim kontynencie doświadczył uzdrawiającego dotknięcia miłosiernej miłości Boga i żeby Kościół w Afryce stał się dla wszystkich miejscem prawdziwego pojednania dzięki świadectwu swoich synów i córek.

Wiele miejsca poświęca się przedstawianiu Afryki przeżywającej w różnych aspektach głęboki kryzys, lecz trzeba podkreślić, że jest to także Kontynent Nadziei, na którym Kościół najszybciej się rozwija. Kiedy Jan Paweł II w 1994 r. przewodniczył obradom Pierwszego Synodu dla Afryki, liczba katolików sięgała 102,8 mln. Natomiast obecnie, 15 lat później, liczba katolików sięga już 165 mln, co stanowi 17,5% populacji Czarnego Lądu. Benedykt XVI proroczo zapowiada, że: Afryka to potężne duchowe płuca dla ludzkości, które wydają się być w kryzysie wiary i nadziei.

Dokument Synodu stara się ocenić problemy Czarnego Lądu i świata realistycznie, a jednocześnie w perspektywie wiary. Opisując sytuację w Afryce Ojcowie Synodalni zwracają uwagę, iż szereg nieszczęść tego kontynentu ma swe źródło w nieuwzględnieniu przez rządzących faktu dobra wspólnego. Często dochodzi do tego z powodu zmowy lokalnych polityków z zagranicznymi biznesmenami. Biskupi przypominają, że wszelkie pojednanie między ludźmi rozpoczyna się od pojednania z Bogiem. Prowadzi ono do upowszechniania sprawiedliwości oraz naprawy krzywd, prowadzącej z kolei do pokoju, który sięga do korzeni konfliktu. W tym kontekście podkreślają znaczenie Sakramentu Pokuty. By sprostać potrzebie sprawiedliwości w Afryce, potrzeba dobrze przygotowanych polityków, takich którzy zwalczają korupcję, działających na rzecz dobra ludności i potrafiących mobilizować innych ludzi dobrej woli. Kościół ze swej strony powinien zapewnić politykom katolickim właściwą opiekę duszpasterską.

Autorzy orędzia synodalnego wzywają duchownych do wierności obowiązkom kapłańskim, do życia w celibacie i czystości. Podkreślają wolność od dobór materialnych jako wymowne świadectwo dla wiernych.

Krew męczenników z Afryki przynosi owoc. Kościół, pomimo wielu przeciwności, podnosi się wraz z całym kontynentem i ofiaruje mu promienie pokoju wypływające z boku Chrystusa Zbawcy. Ojcowie synodalni zapraszają Kościół w Afryce, aby pomimo burzy na morzu, skierował swój wzrok ku Chrystusowi, bo dzięki Niemu można pewnie dotrzeć do portu pojednania, sprawiedliwości i pokoju.

Modlitwa:

Boże Ojcze, który posłałeś swego Syna Jezusa Chrystusa na świat, by przywrócił nam jedność z Tobą, spraw, aby cały Kościół stał się znakiem i narzędziem pojednania pośród zwaśnionych narodów. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Fragment z Pisma Świętego: J 14, 27-31

Modlitwa wiernych:

Zanośmy pokorne modlitwy do naszego Zbawiciela, który oddał swoje życie, aby zgromadzić w jedno rozproszone dzieci Boże:
- Za Papieża Benedykta XVI, który przewodzi Kościołowi, aby świadectwem swojego życia i słowem głosił nieustannie orędzie miłości. Ciebie prosimy...
- Za Kościoły na całym świecie, a w szczególności w Afryce, by były znakiem pojednania i sprawiedliwości. Ciebie prosimy...
- Za misjonarzy i misjonarki, by z zapałem i całkowitym oddaniem nieśli Chrystusa po krańce świata. Ciebie prosimy...
- Za tych, którzy ponieśli śmierć z powodu przemocy, aby ich ofiara została przyjęta przez Boga i zaowocowała pokojem. Ciebie prosimy...
- Za nas samych, abyśmy w gorliwości i oddaniu odpowiadali na potrzeby Kościoła działającego na całym świecie. Ciebie prosimy...
Panie, wysłuchaj naszych próśb i spraw, abyśmy przemienieni Twą miłością wiernie Tobie służyli i dostąpili łaski zmartwychwstania, który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Pieśń na wystawienie: O mój Jezu w Hostii skryty...

Adoracja Najświętszego Sakramentu:

Boże nasz i Panie! Wierzymy, że jesteś tu obecny i wysłuchujesz naszych modlitw. Pragniemy dziś uwielbiać Twoje Święte Imię, które nieustannie jest głoszone po całej ziemi. Uwielbiamy Ciebie w naszych sercach, w naszych rodzinach i wspólnotach. A dzisiaj pragniemy też w sposób szczególny wielbić Ciebie w tych miejscach, gdzie nasi bracia i siostry doświadczają różnego rodzaju prześladowań. Polecamy Twemu nieskończonemu miłosierdziu także i tych, którzy podnoszą rękę na Twe sługi. Prosimy, byś ukazał im się jako Pan tej ziemi, jako Bóg szukający tych, co się zgubili. Dotknij Panie ich serc i przemieniaj, aby jak święty Paweł byli przemienieni z prześladowców na gorliwych głosicieli Dobrej Nowiny o Tobie.

Pieśń: kanon - Jezu, Tyś jest...

Jezu kim dla mnie jesteś? Uwielbiam Cię, bo Tyś jest:

Ciałem zrodzonym ze Słowa
Chlebem Życia
Barankiem złożonym w ofierze za nasze grzechy na krzyżu
Ofiarą złożoną we Mszy świętej za grzechy świata i za moje grzechy
Słowem, które trzeba głosić
Prawdą, którą trzeba mówić
Światłem, które powinno oświetlać
Życiem, którym należy żyć
Miłością, którą należy kochać
Radością, której trzeba udzielać
Pokojem, który trzeba dawać
Chlebem życia, który trzeba spożywać
Głodnym, którego trzeba nakarmić
Spragnionym, którego trzeba napoić
Nagim, którego trzeba przyodziać
Starcem, któremu trzeba służyć
Bezdomnym, którego trzeba przygarnąć
Niechcianym, którego trzeba przyjąć
Żebrakiem, do którego wypada się uśmiechnąć
Alkoholikiem, którego trzeba wysłuchać
Narkomanem, któremu trzeba dać przyjaźń
Więźniem, którego trzeba odwiedzić
Bratem, który jest blisko

Pieśń: kanon - Bóg jest miłością...

Boże obecny między nami polecamy Ci intencje, które nosimy w naszych sercach. Z wielką troską patrzymy na Afrykę. Prosimy o pokój i pojednanie. Niech miłość i poszanowanie godności ludzkiej zwyciężą nad nienawiścią i egoizmem. Spraw, by zwaśnione ludy umiały szukać dróg dialogu i przyjaźni. Prosimy, aby postawy solidarności łączyły ten umęczony kontynent. Prosimy za rządzących państwami, za odpowiedzialnych za przyszłość kolejnych pokoleń. Oddajemy Ci wszystkie problemy związane z brakiem pracy i dostatecznym za nią wynagrodzeniem. Wspieraj tych, którzy troszczą się o godne życie. Bronią jego wartości należnej od poczęcia aż do naturalnej śmierci.

Panie! Wierzymy, że jesteś obecny w tym Najświętszym Sakramencie. Znasz nasze serca i te intencje, które w nich nosimy, polecamy je Tobie. Ufamy, że Ty wszystko czynisz dla naszego dobra i uświęcenia. Pragniemy Twą wolę względem nas przyjmować w ufności i pokorze.

Pieśń: Gdzie miłość wzajemna i dobroć...

Modlitwa przed błogosławieństwem:

Boże, wierzymy, że jesteśmy w Twojej obecności. Uwielbiamy Ciebie, bo jesteś święty i godny czci. Oświeć nasze serca światłem wiary i rozpal ogniem miłości, abyśmy w duchu i prawdzie całym naszym życiem świadczyli o Tobie. Amen.

Błogosławieństwo i pieśń na zakończenie: Boże obdarz Kościół swój...

Opracowanie: Tomasz Tytus Zdeb, WSD Warszawa

Pobierz plik Worda