|
SŁOWO DLA MISJI |
|
Uroczystość Bożego Ciała Rok A - 22.05.2008
Refleksje Na pustyni świata (I czytanie) Jezus Chrystus w Eucharystii jest wiatykiem, Chlebem Życia (Ewangelia), ponieważ Kościół żyje i głosi potrzebę komunii i braterstwa (II czytanie). Język Jezusa w synagodze w Kafarnaum (Ewangelia) jest realistyczny i przekonywujący. Jego ciało i Jego krew są nie tylko "rzeczami świętymi", ale są Chrystusem w Nim samym. On jest Chlebem Życia do przyjęcia i spożywania z wiarą, aby żyć w tym życiu i w życiu przyszłym. Jesteśmy absolutnie pewni Jego Słowa! Ponieważ "Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego" (J 6, 68).
Naród wyzwolony niedawno z niewoli w Egipcie musi przeciwstawić się trudnościom na pustyni (II czytanie), "wielkiej i obszernej, miejscu pełnym jadowitych węży i skorpionów, ziemi spragnionej bez wody" (w. 15). Na trudnej drodze do wolności Pan towarzyszy swojemu ludowi ze swoimi darami, słowem i interwencjami, a szczególnie poprzez "dar wody wyprowadzonej z bardzo twardej skały i przez mannę" (w. 16). Są to dary do przypomnienia a nie zapomnienia! (w. 2; 14).
Jezus (Ewangelia) przyrzeka dar znacznie większy niż manna (w. 58). Dar, który domaga się odkrycia, proponowania i dzielenia go z innymi: "O, gdybyś znała dar Boży!" - mówił Jezus do Samarytanki (J 4, 10). Eucharystia jest darem nowym i ostatecznym; darem, który Chrystus powierza Kościołowi pielgrzymującemu i misyjnemu na pustyni świata. Jest to coś więcej niż tylko zwykłe wspomnienie pięknie przeżywanych chwil: także dziś jest to dar Żyjącego! "Wspomnienie biblijne wprowadza na nowo i wiernie w przeżywanie tajemnicy zbawienia rytualizującej dziś wydarzenia z przeszłości. W tym znaczeniu wartość ma wyrażenie pamiątka, które jest użyte w Nowym Testamencie, a także w odniesieniu do Eucharystii… Eucharystia jest pamiątką śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, ale jest także pewnością Jego obecności, jako pokarm człowieka pielgrzymującego i oczekującego Jego przyjścia" (G. Ravasi).
Eucharystia jest źródłem i znakiem jedności (II czytanie). Będąc komunią poprzez krew i ciało Chrystusa, musi prowadzić wszystkich, którzy w niej uczestniczą do komunii - jedności braterskiej. Z Eucharystii obowiązkowo rodzi się wspaniałomyślna postawa do spotkania ekumenicznego i misyjnej działalności, "ponieważ jedna wiara oświeca, jedna miłość jednoczy całą ludzkość rozproszoną po całej ziemi" (Prefacja). Osoba i wspólnota, które doświadczają życia z Chrystusem w Eucharystii są motywowane do dzielenia się z innymi przyjętymi darami Słowa w tym Sakramencie. Misja rodzi się z Eucharystii i do niej prowadzi. Przekonany dzięki swoim doświadczeniom osobistym i dzięki świadectwu różnych doświadczeń ludzkiego życia, misjonarz na pustyni świata niesie jedyną właściwą odpowiedź, że Chrystus jest dobrą nowiną życia dla wszystkich ludów. (*)
Eucharystia uczy pokonywać bariery, które uniemożliwiają rozwój życia. To ona daje siłę do obrony życia osoby ludzkiej w przekonaniu, że nikt nie jest zbyteczny w globalnej wiosce. Pomaga w przezwyciężeniu spirali przemocy dzięki dialogowi, przebaczeniu i poświęceniu siebie samego; w rozerwaniu kajdan krepujących człowieka i zaprasza do dzielenia się i solidarności. Globalna wioska musi mieć swój globalny bankiet, w którym - bez najmniejszego wyjątku - wszystkie ludy będą miały prawo brać udział. Nikt nie będzie dyskryminowany z jakiegokolwiek powodu. Od zawsze jest to jedynym i tylko takim planem Ojca i całej rodziny ludzkiej (por. Iz 25, 6-9). Jest to znakiem, że Eucharystia dosięga wspólnoty wierzących, ponieważ prowadzi ją do zaangażowania.
Słowo Papieża (*) "Święty niepokój Chrystusa musi animować pasterza. Dla niego nie może być rzeczą obojętną, że tak wiele ludzi żyje na pustyni. Jest dziś tak wiele rodzajów pustyń: pustynia ubóstwa, pustynia głodu i pragnienia, pustynia porzucenia, samotności i zranionej miłości. Jest to pustynia życia z dala od Boga. Jest to oddalenie dusz, które żyją bez świadomości swojej ludzkiej godności na drodze ich własnego bytowania. Ciągle przybywa zewnętrznych pustyń w naszym świecie, ponieważ coraz liczniejsze są pustynie wewnętrzne. Także skarby ziemi nie są ciągle do dyspozycji budowania ogrodu Bożego, w którym wszyscy mogliby żyć, ale służą siłom dalszej destrukcji. Kościół, w którym wszyscy mogliby żyć wspólnie, wymaga, by Pasterze obowiązkowo, tak jak Chrystus, udali się w drogę, by wyprowadzić ludzi poza te pustynie, do miejsca, gdzie jest życie, do przyjaźni z Synem Bożym, i prowadzili zawsze do Tego, który daje Życie i daje je w obfitości".
Benedykt XVI,
Śladami misjonarzy - 24 maja - bł. Jana del Prado (+1631), kapłana franciszkanina, misjonarza i męczennika w Maroku, umęczonego w chwili, kiedy spieszył z pomocą duchową niewolnikom chrześcijańskim. - 25 maja - Dzień Afryki i rocznica utworzenia Organizacji Jedności Afrykańskiej (OUA) w Addis Abebie (Etiopia, 1963); - 26 maja - św. Filipa Neri (1515-1595), kapłana, apostoła młodzieży rzymskiej, założyciela Zgromadzenia księży Oratorianów (Filipinów); - 26 maja - św. Marii Anny od Jezusa de Paredes (+1645), dziewicy, świeckiej tercjarki franciszkańskiej, która poświęciła się pomocy rodzimej ludności i afro-amerykanom w Quito (Ekwador); - 27 maja - św. Augustyna, biskupa z Canterbury (+604-605), mnicha rzymskiego, posłanego przez papieża, św. Grzegorza Wielkiego, jako misjonarza do Anglii, gdzie założył różne biskupstwa; - 28 maja - bł. arcybiskupa Antoniego Juliana Nowowiejskiego (1858-1941), biskupa płockiego, przewodniczącego Unii Misyjnej Kleru (dzisiejsza PUM) w Polsce i bł. Leona Wetmańskiego (1886-1941), biskupa pomocniczego w Płocku, krajowego sekretarza tejże Unii, zmarłych w obozie koncentracyjnym w Działdowie, na terenie diecezji toruńskiej; - 29 maja - bł. Józefa Gérarda (1831-1914), kapłana francuskiego, należącego do zgromadzenia Oblatów Maryi Niepokalanej (OMI), pioniera misji w Południowej Afryce i w Lesoto; - 29 maja - św. Urszuli Ledóchowskiej (1865-1939), założycielki Sióstr Urszulanek od Najświętszego Serca Jezusa Konającego, uczestniczki licznych podróży misyjnych po Europie; - 30 maja - św. Józefa Marello (1844-1895), biskupa diecezji Acqui Terme w Piemoncie (Włochy), założyciela Oblatów Św. Józefa, zajmującego się wychowaniem moralnym i chrześcijańskim młodzieży;
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ Redakcja: O. Romeo Ballan, mcci - Dyrektor emerytowany CIAM, Rzym strona
internetowa: www.euntes.net
"Słowo dla misji" ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ |
