|
SŁOWO DLA MISJI |
|
Uroczystość Chrystusa - Króla Wszechświata Rok B - 26.11.2006
Refleksje Ależ zadziwiający sposób ogłaszania się Królem! Umęczony Chrystus, rozmawiając z prokuratorem rzymskim (Ewangelia), ma na sobie insygnia królewskie: koronę na głowie, płaszcz szkarłatny, trzcinę w prawej ręce, nadto pogardliwe pozdrowienia żołnierzy. To wszystko są znaki króla, który poniósł klęskę! Przywódcy religijni, ludzie na placu, żołnierze rzymscy, już są o tym przekonani; uważają, że odnieśli zwycięstwo, że zniszczyli Go. Piłat jednak pozostaje niezdecydowany wobec pogodnego usposobienia tego człowieka, który mimo że jest w tak mizernym stanie, nadal utrzymuje, że jest królem, chociaż podkreślając, że jego Królestwo nie jest z tego świata. Piłat nie jest w stanie zrozumieć tego, co mówi, a jeszcze mniej pojmuje wypowiedź na temat prawdy (J 18, 33-37). Jego pytania mają podłoże czysto polityczne, wystarczyło mu, że dowiedział się, iż ten człowiek, tak sponiewierany, nie stanowi zagrożenia dla Imperium Rzymskiego.
To samemu Piłatowi, reprezentantowi najpotężniejszego imperium świata, przypadnie w udziale uznanie królewskości Chrystusa, kiedy to na tabliczce, którą powieszą na krzyżu napisze: "Jezus Nazareński Król Żydowski" (J 19, 19). Jezus jest wcieleniem prawdziwego "syna człowieczego", tajemniczej osoby, która jest zapowiedzią nowego narodu! Zapowiedzianego przez proroka (I czytanie), który otrzyma od Boga moc i królowanie wobec wszystkich narodów, Jego królestwo "nigdy nie ulegnie zagładzie". Naród, do którego należy prorok Daniel, teraz doświadcza ucisku, ale nie wyrzeka się wspaniałych marzeń dotyczących przyszłości. Lud nowego Królestwa będzie miał jako szczególny punkt, ku któremu wszystko zmierza - osobę Chrystusa. Przebili Go, ale On jest Alfą i Omegą (II czytanie).
Jezus nie wyrzeka się swojego królewskiego tytułu, ale oczyszcza go z próżności królestw tego świata, w zamian ubogacając nowymi ewangelicznymi treściami: ten, kto zajmuje pierwsze miejsce, powinien służyć innym. Jezus nie utożsamia się ani z bogatymi, ani z ubogimi, ale woli przebywać po stronie tych, którzy są ostatni z ostatnich. Nie nakazuje, ale jest posłuszny, nie zabija nikogo, ale Sam umiera za wszystkich. Ważne jest, aby nie nam służono, ale aby stawać się sługami.
Piłat ukazuje wszystkim człowieka, pokonanego króla, ukoronowanego cierniem... Jezus kilkakrotnie mówił o swojej tożsamości, o swojej Ewangelii. Kto chciał to zrozumieć, to zrozumiał. Teraz Jezus jest tam, oczekuje w ciszy przed wszystkimi. Każdy powinien dać swoją osobistą odpowiedź, wskazać swój życiowy wybór: optować za łatwą drogą władzy i bogactwa albo triumfować, czyniąc się pokornym i ubogim uczniem króla, który poniósł klęskę, ukrzyżowanego i zmartwychwstałego. Z miłości! Kroczenie śladami króla, który ponosi klęskę, może wydawać się chybionym przedsięwzięciem, a mimo tego Królestwo Boże nie zawodzi! Papież powtórzył to ostatnio biskupom ze Szwajcarii, szeroko i kreatywnie komentując przypowieść o zaproszonych na wielką ucztę (Lc 14, 15-24). Pomimo nieustannego odrzucenia przez ludzką wolność, Bóg nie zawodzi. Znajduje zawsze nowe drogi, aby realizować swój plan zbawienia dla całej rodziny ludzkiej. (*)
Do tego zbawczego Dzieła pragnie On przekonać wielu przyjaciół i zaangażować ich na rzecz Misji na całym świecie. Obok codziennej pracy misjonarek i misjonarzy, rozprzestrzenionej i ukrytej, możemy dostrzec zawsze wielorakie inicjatywy, które czynią bardziej widoczne dzieło ewangelizacyjne. Oto niektóre przykłady. W październiku odbył się w Tajlandii (Chiang Mai) I Kongres Misyjny Azji. Tydzień temu zakończył się w Ouagadougou (Burkina Faso) I Kongres Misyjny Afryki Zachodniej, a w najbliższej perspektywie Kongres Misyjny Afryki, który odbędzie się w Dar-es-Salaam (Tanzania). Niedawno też odbyło się Międzynarodowe Spotkanie "Europa Ziemia Misyjna". W Brazylii rozpoczyna się dzisiaj, w uroczystość Chrystusa Króla "Kampania Ewangelizacyjna 2006" na temat "Uczniowie i Misjonarze", związana z okresem Adwentu. Oto niektóre inicjatywy kontynentalne, które, chociaż ograniczone w swoim zasięgu, służą odnowieniu zapału misyjnego dla Królestwa Bożego.
Słowo Papieża (*) "Bóg nie zawodzi. Albo, dokładniej, na początku Bóg zawsze zawodzi, pozostawia pole do działania wolności ludzkiej, a ta mówi ciągle 'nie'. Ale fantazja Boża, moc twórcza Jego miłości jest większa od człowieczego 'nie'... Bóg przechodzi poza hebraizm i obejmuje cały świat, aby zjednoczyć go na uczcie ubogich... Pusta sala daje okazję, aby zwołać większą liczbę osób. Miłość Boża, zaproszenie ze strony Boga poszerza się... Kościół pogan będzie się tworzył. Został założony i nadal się formuje... Bóg nie zawodzi, nawet dzisiaj. Chociaż doświadczamy wielokrotnego 'nie', możemy być pewni... Właśnie w naszych czasach znamy bardzo dobrze to mówienie 'nie' tych, którzy zostali powołani jako pierwsi… W rzeczywistości, chrześcijaństwo zachodnie, tzn. nowi 'zaproszeni jako pierwsi' (na ucztę), teraz w dużym stopniu wymawiają się, nie mają czasu, aby przyjść do Pana. Wiemy o Kościołach, które stają się coraz bardziej puste, o seminariach, które wyludniają się, o domach zakonnych, które też pustoszeją, znamy wszystkie postacie, w których wyraża się to 'nie, mam inne ważne rzeczy do zrobienia'. I to nas przeraża i wstrząsa. [...] Ale On nie zawodzi. Także dzisiaj znajdzie nowe drogi, aby wezwać ludzi. Pragnie nas razem przy Sobie jako swoich posłańców i swoje sługi".
Benedykt XVI Homilia podczas Mszy św. z udziałem Biskupów ze Szwajcarii przybyłych z wizytą "ad limina",
Śladami misjonarzy - 26 listopada - św. Leonarda z Porto Maurizio (1676-1751), kapłana, wędrownego franciszkanina, który oddał się misjom ludowym; pomysłodawcy nabożeństwa Drogi Krzyżowej; - 26 listopada - bł. Jakuba Alberione (1884-1971), założyciela Rodziny Gaulistów (dziesięć instytutów), oddanych krzewieniu Ewangelii poprzez posługę w środkach masowego przekazu i duszpasterstwu powołaniowemu; - 26 listopada - wspominamy Kardynała Karola Lavigerie (1825-1892), biskupa Algieru, założyciela Misjonarzy Afryki (Ojcowie Biali); - 29 listopada i w kolejne dni - bł. bł. Edwarda Burdena (+1588), Jerzego Erringtona (+1596) i Towarzyszy; św. Cutberto Mayne'a (+1577), św. św. Edmunda Campiona (+1581) i Towarzyszy; bł. Riccardo Langleya (+1586) i wielu innych kapłanów i świeckich, którzy ponieśli śmierć męczeńską w Anglii za panowania Elżbiety I; - 29 listopada - bł. bł. Dionizego Berthelota i Redento Rodrigueza, zakonników karmelitańskich, wziętych do niewoli i umęczonych przez muzułmanów (+1638) w Aceh (Sumatra, Indonezja); - 30 listopada - św. Andrzeja, apostoła, brata Szymona Piotra; głoszącego Ewangelię w Grecji, gdzie zmarł ukrzyżowany; - 1 grudnia - bł. Klementyny Anuarity Nengapeta (1940-1964), zakonnicy z terenu obecnej Republiki Demokratycznej Konga, zabitej w Isiro podczas powstania Simba; męczenniczki czystości i przebaczenia; - 1 grudnia - bł. Karola de Foucauld (1858-1916), kapłana zamordowanego w Tamanrasset, na pustyni Algierii, świadka umiłowania Eucharystii, misji i dialogu; - 1 grudnia - Międzynarodowy Dzień Walki przeciwko AIDS (wprowadzony przez ONZ-OMS); - 2 grudnia - bł. Liduiny Meneguzzi (1901-1941), zakonnicy z Padwy, misjonarki, która zmarła w Dire Dawa w Etiopii.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ Redakcja: O. Romeo Ballan, mcci – Dyrektor emerytowany CIAM, Rzym strona internetowa: www.ciam.org „Słowo dla misji” ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ |
