|
SŁOWO DLA MISJI |
|
XXVIII Niedziela Zwykła Rok B - 15.10.2006
Refleksje Surowe nauczanie Jezusa dotyczące używania dóbr materialnych i niebezpieczeństwa posiadania bogactw jest częścią szerszej doktryny i jest widziane w świetle całego przesłania zbawczego. Ewangelista Marek towarzyszy katechumenowi i uczniowi w stopniowym odkrywaniu “Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym” (Mk 1, 1), ukazując jej tożsamość poprzez cuda i pouczenia. Marek, docierając do centralnej części swojego opisu Ewangelii, wprowadza bardziej wymagające żądania dotyczące moralności chrześcijańskiej, żądania te grupuje w trzech grupach tematycznych: warunki naśladowania Jezusa (wyrzec się samego siebie, wziąć krzyż; Mk 8, 32-38); wymagania dotyczące życia rodzinnego (nierozerwalność małżeństwa, miłość i szacunek do dzieci; Mk 10, 2-6); używanie dóbr materialnych (niebezpieczeństwo płynące z posiadania bogactw, nagroda dla tych, którzy nie przywiązują się do dóbr ziemskich; Mk 19, 17-31).
Te trzy zagadnienia wypływają z trzech zapowiedzi męki i zmartwychwstania (Mk 8, 31; 9, 31; 10, 32-34) i są ukazane pomiędzy dwoma cudami Jezusa, który otwiera oczy niewidomym: niewidomemu z Betsaidy (Mk 8, 22-25) i niewidomemu z Jerycha (Mk 10, 46-52). Bardzo znaczące są słowa Jezusa, które wypowiada do tego niewidomego: “Idź, twoja wiara cię uzdrowiła”. Niewidomy uzdrowiony staje się uczniem i idzie za Jezusem. W dzisiejszej Ewangelii Marek ukazuje, że drogą moralności chrześcijańskiej – jest zbawienie! –“U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest możliwe”! (Mk 10, 27). Wszystko jest możliwe u Boga, który poprzez wiarę otwiera nam oczy na drogę, którą mamy kroczyć i daje nam siłę do naśladowania go.
Jezus nie potępia w absolutny sposób posiadania bogactw, nie wychwala nędzy i głodu, ale poucza, jak używać dóbr z uczciwością, sprawiedliwością i miłością. Na młodzieńca z Ewangelii, który “miał wiele posiadłości” (Mk 10, 22) i był wiernym w przestrzeganiu przykazań (Mk 10, 20), Mistrz spogląda z miłością (Mk 10,21), zapraszając go do wychodzenia poza ścisłe respektowanie prawa i uczynienia przeskoku jakościowego, który wyrazi się w logice miłości i podziale dóbr z ubogimi. W ten sposób potwierdza się własną wolność wobec rzeczy, które mimo tego, że są piękne i dobre, nie powinny nas uzależniać ani zniewalać. Jedynie w ten sposób życie jest przeżywane jako dar i współudział z innymi. W naśladowaniu Pana (Mk 10, 21) odkrywa się bogactwo i radość z prawdziwego Skarbu.
Człowiek mądry (I czytanie) odkrywa, że Mądrość, która pochodzi od Boga, ma wartość o wiele większą od bogactw, od zdrowia i od piękna (Mdr 7, 9-10). Słowo Boże “żywe, skuteczne” (II czytanie), które sąduje znaczenie rzeczy i głębię serca ludzkiego (Mdr 7, 12), prowadzi do zrozumienia, że w chrześcijaństwie podstawową cnotą nie jest ubóstwo ani pozostawienie wszystkiego, ale miłość, rozumiana jako dawanie siebie samych i własnych rzeczy na rzecz służby miłości bliźnich. Dlatego zatem “miłość jest duszą Misji”, co potwierdza Papież w orędziu na Światowy Dzień Misyjny (*).
Słowa Jezusa skierowane do bogatego młodzieńca mają szczególny oddźwięk w tym misyjnym miesiącu październiku: “Idź... rozdaj ubogim..., a potem przyjdź i chodź za mną”. Misja jest kroczeniem (iść), jest też zawsze wychodzeniem (wyjść) z siebie samych, jest radością (radować się) z odnalezienia Skarbu, który daje ci życie, jest także poczuciem (czuć) konieczności przekazania innym tego doświadczenia, jest również odkryciem (odkrywać) tego, że inni są ważniejsi od naszych spraw, jest w końcu współudziałem (dzielić się) dóbr duchowych i materialnych z najuboższymi... To właśnie jest misja, która nadaje pełny sens naszemu życiu i nowy “smak” rodzinie ludzkiej.
Słowo Papieża (*) “Być misjonarzami znaczy pochylać się jak dobry Samarytanin nad potrzebami wszystkich, zwłaszcza najuboższych i najbardziej potrzebujących, ponieważ kto kocha sercem Chrystusa, nie zabiega o własną korzyść, ale jedynie o chwałę Ojca i dobro bliźniego. W tym tkwi tajemnica apostolskiej owocnej działalności misyjnej, przekraczającej granice, obejmującej kultury, narody i docierającej do najdalszych zakątków świata”.
Benedykt XVI Orędzie na 80. Światowy Dzień Misyjny, n. 3
Śladami misjonarzy - 15 października – św. Teresy od Jezusa z Avila (1515-1582), reformatorki Karmelu i założycielki nowych klasztorów; Doktora Kościoła z racji na głębokie doświadczenie tajemnicy Boga; - 16 października – bł. Augustyna Thevarparampila (1891-1973), kapłana z Indii, znanego pod potocznie używanym imieniem „Kunjachan” (mały kapłan), który ochrzcił ponad 5000 „dalitis” (tzw. nietykalnych), ostatnich z ostatnich w systemie kast, obowiązującym do dzisiaj w Indiach; - 16 października – Światowy Dzień Żywności, organizowany przez ONZ - FAO (1945); Tegoroczny temat (2006): „Inwestować w rolnictwo dla bezpieczeństwa żywnościowego”; - 17 października – św. Ignacego z Antiochii, biskupa i męczennika, skazanego na pożarcie przez dzikie zwierzęta (ad bestias) przez Trajana (+107); - 18 października – św. Łukasza, autora trzeciego opisu Ewangelii i Dziejów Apostolskich, współtowarzysza św. Pawła; patrona Służby Zdrowia; - 19 października – św. Jana de Brébeuf, Izaaka Jogues, kapłanów jezuickich oraz innych sześciu męczenników, misjonarzy wśród Huronów (Ameryka Północna, Kanada, +1642-1649); - 20 października – bł. Dawida Okelo i Gildo Irwa, młodych katechistów i męczenników zabitych w Paimol (Kalongo – Północna Uganda) w wieku 12 i 16 lat; - 21 października – bł. Laury Montoya y Upegui (1874-1949), misjonarki kolumbijskiej wśród miejscowej ludności, założycielki Zgromadzenia Misjonarek Maryi Niepokalanej, i św. Katarzyny ze Sieny, zmarłej w Medelin (Kolumbia).
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ Redakcja: O. Romeo Ballan, mcci – Dyrektor emerytowany CIAM, Rzym strona internetowa: www.ciam.org „Słowo dla misji” ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ |
