|
SŁOWO DLA MISJI Międzynarodowe
Centrum Animacji Misyjnej w Rzymie proponuje co tydzień świeckim,
osobom zakonnym i kapłanom refleksję nad liturgią niedzielną odczytaną
w „kluczu misyjnym”. Proponujemy pewne sugestie do medytacji misyjnej,
osobistej i wspólnotowej w oparciu o Słowo Boże, które w stały i
zaskakujący sposób nadal oświeca, umacnia i podtrzymuje misyjną drogę
Kościoła, za życie świata. |
|
Niedziela Wniebowstąpienia Pańskiego (VII Niedziela Wielkanocna) Rok B - 28.05.2006
Refleksje Wniebowstąpienie Pańskie ukazuje się w trzech dopełniających się aspektach: 1. jako chwalebne objawienie się Boga (I czytanie): z obłokiem objawień Bożych, ludzie w białych szatach, cztery odniesienia do nieba w dwóch wersetach, ogłoszone jest także powtórne nadejście... (Dz 1, 9-11); 2. jako epilog zamierzenia trudnego i paradoksalnego, ale udanego (II czytanie): Jezus wstępując do nieba udziela ludziom darów, a sam jest pełnią wszystkich rzeczy (Ef 4, 8. 10); 3. jako posłanie apostołów na misję tak wielką jak świat (Ewangelia).
Końcowe wydarzenia życia ziemskiego Jezusa nadają sens i oświecają uprzedni pełen trudu etap. "Dlatego Jan mówi o wywyższeniu, czyli wniebowstąpieniu Jezusa już w samym dniu śmierci na krzyżu: śmierć-zmartwychwstanie-wniebowstąpienie stanowią jedyną tajemnicę paschalną chrześcijaństwa, która uwidacznia odzyskanie w Bogu historii ludzkiej i bytu kosmicznego. Także czterdzieści dni, o których wspominają Dzieje Apostolskie 1, 2-3, przywołują doskonały i ostateczny czas. Nie jestem tylko do końca pewien, czy możemy to odczytywać jako informację chronologiczną" (G. Ravasi).
Dopełnienie wydarzenia paschalnego Jezusa jest u korzeni radosnej nadziei Kościoła i "pogodnej ufności" wiernych, którzy pewnego dnia osiągną "tę samą chwałę", co Chrystus (Prefacja). Pewność bycia głosicielem orędzia i nadziei życia spełnionego dzięki zmartwychwstaniu jest źródłem zaangażowania apostolskiego i optymizmu, który dodaje odwagi misjonarzom Ewangelii. Przede wszystkim jest to życie w pełni spełnione w Chrystusie i jest już, nawet jeśli tylko w początkowej formie, życiem spełnionym w członkach wspólnoty chrześcijańskiej. Owoce już są, trzeba je dostrzec i umieć docenić.
Apostołowie i misjonarze wszystkich czasów, umotywowani wewnętrznie tak pozytywnym doświadczeniem nowego życia w Chrystusie, stają się jego "świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i Samarii, i aż po krańce ziemi" (Dz 1, 8). Krocząc szlakiem, który otwiera się stopniowo od pierwotnego centrum (Jerozolima) w kierunku peryferii szerokich jak cały świat. W rzeczywistości bowiem cały świat jest terenem, na który Jezus, przed wstąpieniem do nieba, posyła swoich uczniów (Ewangelia): "Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu" (Mk 16, 15).
Słowa (czasowniki) dotyczące posłania misyjnego zachowują ich niezmienną aktualność: 'iść' wskazuje na dynamizm i odwagę w zanużaniu się we wciąż nowych sytuacjach świata, 'głosić' mówi o głoszeniu nie tyle jednej nauki, ale jednej Osoby; 'wierzyć' ukazuje posłuszeństwo wiary; 'chrzcić' oznacza sakrament, który przekształca i wprowadza poszczególnych ludzi w życie Trójcy Świętej i Kościoła.
Apostołowie od razu wcielają w życie nakaz Jezusa: "Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie" (Mk 16, 20). Ostatnie słowa Ewangelii są zaczynem Kościoła misyjnego - Kościoła, który jest w stanie nieustannej Misji! - aby kontynuować dzieło Jezusa. Gdziekolwiek, zawsze! Poprzez zaangażowanie każdego i zgodnie z powiedzeniem "zakasać rękawy" tak, aby projekt (zamysł) rozpoczęty przez Jezusa mógł ludzi przekształcać od wewnątrz, w sercu, tworząc w ten sposób świat bardziej sprawiedliwy, braterski, solidarny. Spojrzenie ku niebu - ostatecznej i inspirującej mecie wielkiej podróży życia - nie rozprasza i nie pozbawia energii, co więcej pobudza chrześcijan i ewangelizatorów do tego, aby spoglądać na świat z miłością oraz rozniecać w sobie zaangażowanie misyjne odpowiadające konkretnym sytuacjom, hojne i twórcze dla życia rodziny ludzkiej.
Słowo Papieża (*) "Tak właśnie jest - istniejemy po to, aby ukazywać ludziom Boga. A tylko tam, gdzie widać Boga, naprawdę zaczyna się życie. Dopiero wówczas, gdy spotykamy w Chrystusie żywego Boga, poznajemy, czym jest życie [...]. Nie ma nic piękniejszego, niż zostać dosięgniętym, zaskoczonym przez Ewangelię, przez Chrystusa. Nie ma nic piękniejszego, niż poznać Go i dzielić się z innymi przyjaźnią z Nim. Zadanie pasterza, rybaka ludzi, może nieraz wydawać się męczące. Ale jest piękne i wielkie, bo jest w rzeczywistości służbą radości - radości Boga, który pragnie wkroczyć w nasz świat".
Benedykt XVI Homilia w czasie Mszy św. z okazji inauguracji pontyfikatu, 24 IV 2005
Śladami misjonarzy - 28 maja - Wniebowstąpienie Pańskie, które dokonuje się po posłaniu Apostołów na cały świat; Dzień Środków Masowego Przekazu; - 28 maja - bł. arcybiskupa Antoniego Juliana Nowowiejskiego (1858-1941), biskupa płockiego, przewodniczącego Unii Misyjnej Kleru (dzisiejsza PUM) w Polsce i bł. Leona Wetmańskiego (1886-1941), biskupa pomocniczego w Płocku, krajowego sekretarza tejże Unii, zmarłych w obozie koncentracyjnym w Działdowie, na terenie diecezji toruńskiej; - 29 maja - bł. Józefa Gérard (1831-1914), kapłana francuskiego, należącego do zgromadzenia Oblatów Maryi Niepokalanej (OMI), pioniera misji w Południowej Afryce i w Lesoto; - 29 maja - św. Urszuli Ledóchowskiej (1865-1939), założycielki Sióstr Urszulanek od Najświętszego Serca Jezusa Konającego, uczestniczki licznych podróży misyjnych po Europie; - 30 maja - św. Józefa Marello (1844-1895), biskupa diecezji Acqui Terme w Piemoncie (Włochy), założyciela Oblatów Św. Józefa, zajmującego się wychowaniem moralnym i chrześcijańskim młodzieży; - 31 maja - Święto Nawiedzenia NMP: Maryja odwiedza św. Elżbietę, ich spotkanie przepełnione jest wiarą i chwałą oddawaną Panu; - 1 czerwca - św. Justyna, filozofa chrześcijańskiego, urodzonego w Palestynie i umęczonego w Rzymie (+165); - 1 czerwca - bł. Jana Ch. Scalabrini (1839-1905), biskupa Piacenzy, założyciela Misjonarzy Św. Karola, obejmujących opieką duszpasterską emigrantów; - 2 czerwca - Bullą papieską Sublimis Deus Paweł III potępia niewolnictwo (1537); - 3 czerwca - św. Karola Lwangi i 21 towarzyszy, męczenników Ugandy, zabitych w Namugongo i okolicach Kampali w latach 1885-1886; razem z nimi, zostało zabitych innych 23 młodych chrześcijan wyznania anglikańskiego.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ Redakcja: O. Romeo Ballan, mcci – Dyrektor emerytowany CIAM, Rzym strona internetowa: www.ciam.org „Słowo dla misji” ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ |
