|
SŁOWO DLA MISJI Międzynarodowe
Centrum Animacji Misyjnej w Rzymie proponuje co tydzień świeckim,
osobom zakonnym i kapłanom refleksję nad liturgią niedzielną odczytaną
w „kluczu misyjnym”. Proponujemy pewne sugestie do medytacji misyjnej,
osobistej i wspólnotowej w oparciu o Słowo Boże, które w stały i
zaskakujący sposób nadal oświeca, umacnia i podtrzymuje misyjną drogę
Kościoła, za życie świata. |
|
IV Niedziela Wielkanocna Rok B - 07.05.2006
Refleksje Czwarta niedziela wielkanocna, z racji na czytany tego dnia fragment ewangelii, tradycyjnie jest określana mianem "niedzieli Dobrego Pasterza". Dobry Pasterz jest pierwszym wizerunkiem, poczynając od katakumb na wiele wieków przed znakiem krzyża, używanym przez chrześcijan do przedstawiania Jezusa Chrystusa. Podstawą tak starożytnego wyobrażenia jest bogactwo biblijne wizerunku pasterza (por. Księga Wyjścia, Księga Ezechiela, Psalmy...), z którym identyfikował się Jezus, a Jan odczytał w kluczu mesjańskim. Istotnie, obfitują u niego wyrażenia, które ukazują życie i relacje między Jezusem i owcami: wchodzić-wychodzić, otwierać, wołać-słuchać, prowadzić, wędrować-kroczyć, znać, ofiarować życie... aż do pełnego utożsamienia Jezusa z "dobrym pasterzem, który ofiaruje życie za owce" (J 10, 11-14). Warto zauważyć, że tekst grecki używa synonimu 'piękny' (J 10, 11-14), tzn. dobry, doskonały, który jednoczy w sobie doskonałość etyczną i estetyczną.
Ofiarowuje On swoje życie za wszystkich; ma także inne owce, które chce przygarnąć, aby utworzyć jedną owczarnię, którą prowadzić będzie jeden pasterz (J 10,16). Nie wyrzeka się On, żadnej z owiec, nawet jeżeli są oddalone i nie znają Go: wszystkie powinny przejść przez bramę, którą jest On sam, bo jest On jedynym zbawicielem. Misja Kościoła porusza się właśnie na tych kryteriach powszechności: życie ofiarowane dla wszystkich, wizja jednej owczarni, życie w obfitości... Pomimo tego że stado jest liczne, nikt nie jest zbędny, nikt nie gubi się w anonimowości, co więcej - relacje są bardzo osobiste: pasterz zna swoje owce i one Go znają (J 10, 14), nazywa je po imieniu, jedną po drugiej (J 10, 3).
Miłość i zażyłość, z jaką Dobry Pasterz ofiarowuje swoje życie za owce, dają cudowne owoce, czyniąc nas dziećmi Bożymi (II czytanie). Jan zapewnia nas, że "rzeczywiście nimi jesteśmy!" i że nadejdzie dzień, kiedy ujrzymy Boga "takim, jakim jest" (1J 3, 1-2). Przez dar swojego życia Dobry Pasterz stał się Zbawicielem wszystkich, jedynym i uniwersalnym. Potwierdza to ze stanowczością św. Piotr Apostoł, mówiąc o Jezusie Chrystusie przed Synedrium (I czytanie): "I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni" (Dz 4, 12).
Kroczenie śladami Jezusa "Dobrego Pasterza" jest także celem, który proponuje dzisiaj XLIII Światowy Dzień Modlitw o Powołania, zapraszając do refleksji nad tematem "Powołanie w tajemnicy Kościoła" (*). Powołanie do specjalnej konsekracji (kapłaństwo, życie konsekrowane, powołanie misyjne, posługi świeckich w Kościele...), umacnia się solidnie w osobistym doświadczeniu poczucia bycia miłowanym i wezwanym przez Kogoś, kto istnieje wcześniej od ciebie. Dla każdego typu powołania nieodzowne jest odczucie prawdziwości słów Jezusa "znam owce moje, a moje Mnie znają" (J 10, 14). Mowa tu o podstawowym odczuciu, które teolog protestancki K. Barth, negując idealizm kartezjański, wyraża w następujący sposób: "Cogitor, ergo sum" (jestem wymyślony - tzn. w zamyśle Bożym, więc jestem).
Doświadczenie tego, że znajdujesz się w sercu Bożym, pozwala ci czuć się żywym, wielkim, daje ci pewność, sprawia, że czujesz się dzieckiem i bratem, że On czyni z ciebie apostoła. To odczucie pozwala otworzyć swoje serce ku światu, dzieląc niepokoje i troski Dobrego Pasterza, który pragnie zgromadzić, zbawić także "inne owce" (J 10, 16). Kontemplacja prowadzi do utożsamienia się z Dobrym Pasterzem; sprawia, że stajesz się Kościołem misyjnym, o horyzontach wielkich, jak cały świat. Takie są na przykład aspiracje i program misyjny biskupa Werony, ojca Flavio Roberto Carraro, który tak oto ukazał je w czasie Synodu Diecezjalnego (2005): "Należy uzdolnić parafie do tego, aby nie były spokojnymi owczarniami, gdzie troszczy się tylko o tego który pozostał, ale aby były raczej miejscami, gdzie doświadcza się spotkania ze Zmartwychwstałym, skąd wyrusza się, aby głosić Jezusa. Należy pomagać chrześcijanom, aby nie byli tylko praktykującymi, ale by umieli zabrać głos, aby uzasadnić nadzieję, która w nich jest".
Słowo Papieża (*) Pamiętając o poleceniu Jezusa: "Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo!" (Mt 9, 37), silnie odczuwamy potrzebę modlitwy o powołania kapłańskie i do życia konsekrowanego. Nie dziwi nas to, że tam, gdzie ludzie modlą się żarliwie, obserwujemy rozkwit powołań. Świętość Kościoła zależy najbardziej od zjednoczenia z Chrystusem i od otwartości na tajemnicę łaski, która działa w sercach wierzących. Właśnie dlatego pragnę zaprosić wszystkich wierzących, aby rozwijali pogłębioną więź z Chrystusem, Mistrzem i Pasterzem swojego ludu, naśladując Maryję, która zachowywała w swym sercu Boże tajemnice i uważnie je rozważała (por. Łk 2, 20).
Benedykt XVI Orędzie na 43. Światowy Dzień Modlitw o Powołania, niedziela 7 V 2006 r.
Szlakami misjonarzy - 7 maja - 43 Światowy Dzień Modlitw o Powołania, temat: Powołanie w tajemnicy Kościoła; - 8 maja - bł. Maria Katarzyna od św. Augustyna Symon di Longprey (+1668), należącej do Sióstr Szpitalnych Miłosierdzia, poświęcających się służbie chorym w Quebec (Kanada); - 8 maja - Międzynarodowy Dzień Czerwonego Krzyża (od 1929 r.) oraz Czerwonego Półksiężyca; - 9 maja - św. Pachomiusza (Górny Egipt, 347-348), ojca monastycyzmu cenobitów chrześcijańskich; - 10 maja - św. Jana z Avila (1500-1569), oddanego misjom ludowym na południu Hiszpanii, przyjaciela i towarzysza wielkich reformatorów ówczesnych czasów, patrona hiszpańskich kapłanów diecezjalnych; - 10 maja - bł. Jana Merza (1928), świeckiego Chorwata, humanisty, zaangażowanego w życie społeczne; - 11 maja - rocznica śmierci Mateusza Ricci (1552-1610), kapłana, włoskiego jezuity, misjonarza, pioniera nowej obecności chrześcijańskiej w Chinach, zmarłego i pochowanego w Pekinie; - 13 maja - rocznica objawień Matki Bożej w Fatimie (Portugalia, 1917).
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ Redakcja: O. Romeo Ballan, mcci – Dyrektor emerytowany CIAM, Rzym strona internetowa: www.ciam.org „Słowo dla misji” ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ |
