Nie tylko w
dziedzinie życia religijnego, ale na wszystkich płaszczyznach międzyludzkich
spotkań odwołujemy się do dialogu. Jest on wyrazem postaw ludzi w zwykłych
codziennych sprawach, a także w sprawach ważnych, które często nazywamy
strategicznymi. Niedoścignionym mistrzem dialogu na płaszczyźnie życia
religijnego pozostaje dla nas Jan Paweł II. W encyklice Redemptoris missio
pisze on: Dialog opiera się na nadziei i miłości i przyniesie owoce w Duchu
Świętym. Inne religie stanowią pozytywne wyzwanie dla Kościoła: pobudzają go
bowiem zarówno do odkrywania i rozpoznawania znaków obecności Chrystusa i
działania Ducha, jak też do pogłębiania własnej tożsamości i dawania świadectwa
integralności Objawienia, którego jest stróżem dla dobra wszystkich (RMis 56).
W takiej
perspektywie nauczania papieskiego znajdujemy zachętę, aby ten temat
przedstawić naszym Szanownym Czytelnikom. Historia dialogu jest bardzo długa i
dostarcza nam wielu przykładów, że dialog jest możliwy w różnych formach.
Począwszy od dialogu codziennego życia po spotkania teologów i przywódców
różnych religii. Jest to przedsięwzięcie wymagające i zobowiązujące. Dialog
między religiami staje się znakiem czasu, którego drogami są również:
poszanowanie wolności religijnej i godności człowieka, promocja pokoju i
sprawiedliwość społeczna. Nie brakuje też świetlanych wzorów do naśladowania,
nie tylko w czasach nam współczesnych, ale także w dalekiej przeszłości,
chociażby w osobie Rajmunda z Lull. Uprzywilejowanymi świadkami dialogu są bez
wątpienia misjonarze, którzy pracują w różnorodnych środowiskach religijnych i
kulturowych głosząc Ewangelię Jezusa Chrystusa. Jeśli misjonarze i my jako
chrześcijanie szukamy wzoru do naśladowania, to znajdziemy go w osobie Maryi.
Ona uczy nas bowiem cierpliwości, szacunku, miłości i zrozumienia drugiego
człowieka, a te wartości stanowią fundament wszelkiego dialogu. W tym duchu
podejmujmy nasze misyjne zaangażowanie. Ojciec Święty prosi, aby w marcu nasza
modlitwa wpierała dzieło współpracy zgromadzeń zakonnych z młodymi Kościołami w
Afryce. Natomiast w kwietniu papieska intencja misyjna jest zaproszeniem do
refleksji i modlitwy, aby potrzeby misji ad gentes były zachętą dla
duszpasterstwa zwyczajnego w parafii do formowania naszych
postaw misyjnych.
Przed nami wielka
tajemnica wiary
zmartwychwstanie Pańskie niech więc łaska Chrystusa Zmartwychwstałego
umocni naszą wiarę, abyśmy w nadziei i miłości byli również ludźmi dialogu.
Ks. Jan Piotrowski